Emblem 17

TranscriptionAI-generated

Hoort, gesellen, hoort een saeck Eerstmael dienstigh tot vermaeck, Dan oock nut voor yder man, Diese recht gebruycken kan: Ick ben van soo lossen sin, Dat ick twee gespelen min; Twee besitten mijn gepeys Bey gelijck op eene reys; D'een' is Galatee genaemt, D'ander Thetys wijt befaemt; Thetys woont ontrent de zee, Aender heyden Galatee; Thetys praet my van een schip Van den oever, van een klip, Van den haringh van den vis Die in zee te vangen is. Maer de rappe Galatee Spreeckt my van het weeligh vee, Van de bemden, van het lant, Daermen saeyt of bomen plant, Van het velt en lustig wout, Daermen duysent schapen hout, Van de dreven, van den laen Daer de groene linden staen. Thetys doet my langh verhael, Al in ronde vissers tael, Hoemen haring-netten breyt, En dan op de duynen spreyt, Hoe men bot, en scharren vangt, En dan aen den oever hangt; Hoe in haest een eenig man Hondert vissen vangen kan. Galatee en haer verstant Is hier tegen aen gekant, Die meynt dat oock verse vis Niet als enckel stanck en is, Die en acht geen souten stroom, Maer alleen haer soeten room, Hare boter, haren kaes, Dat is (meyntse) beter aes. Spreeck ick gunstigh van het velt, Dan is Thetys gants ontstelt; Prijs ick eens de rijcke Zee, Dan vergram ick Galatee; Ben ick op sijn boers gekleet, Dat is Thetys wonder leet; Gae ick als een vissers maet, Dat acht Galatee quaet, Draegh ick eens een platten hoet Als by ons een harder doet; Thetys seyt van stonden aen, Wat een boer komt hier gegaen! Neem ick dan eens vissers tuygh, Blaeuwe mutsen, buyten ruygh, Galatée spotter met Als ick die maer op en set. Siet dus loop ick jaren langh, Maer ick jage sonder vangh, Iuyst gelijck het hem geschiet Die twee hasen teffens siet, Die twee hasen bey gelijck Meynt te lichten van den dijck. Ach, die soo onseker jaegt Selden dat hy niet en klaegt. Wel, ghy vryers, voor besluyt Treckt hier desen regel uyt, Twee te lieven is verdriet, Want soo doende vangtmen niet. Houdt dan liever dese leer, Eene vrijster, sonder meer.

TranslationAI-generated

Hear, comrades, hear a matter, first of all serviceable for amusement, but also useful for every man who knows how to use it rightly: I am of such a loose disposition that I love two sweethearts. Two of them occupy my thoughts, both alike at the same time; the one is called Galatea, the other Thetis, widely renowned. Thetis lives near the sea, Galatea on the heath. Thetis talks to me of a ship, of the shore, of a cliff, of the herring, of the fish that is to be caught in the sea. But the brisk Galatea speaks to me of the thriving cattle, of the meadows, of the land where one sows or plants trees, of the field and the pleasant wood where a thousand sheep are kept, of the lanes and the avenue where the green lime-trees stand. Thetis gives me a long account, all in plain fisherman's speech, of how one knits herring-nets and then spreads them on the dunes, how one catches flounder and plaice and then hangs them up on the shore, how quickly a single man can catch a hundred fish. Galatea and her understanding are set quite against this; she thinks that even fresh fish is nothing but sheer stink; she cares nothing for the salt stream, but only for her sweet cream, her butter, her cheese — that (she thinks) is better fare. If I speak favourably of the field, then Thetis is utterly upset; if once I praise the rich Sea, then I anger Galatea; if I am dressed like a peasant, Thetis is wondrously grieved; if I go like a fisherman's mate, Galatea thinks that bad; if I once wear a flat hat, as a herdsman does with us, Thetis says at once, 'What a peasant comes walking here!' If then I take up fisherman's gear, blue caps, rough on the outside, Galatea mocks at it as soon as I put it on. See, thus I run for years on end, but I hunt without catching anything, just as it befalls him who sees two hares at once and thinks to lift both hares alike off the dike. Ah, he who hunts so uncertainly seldom fails to complain. Well, you wooers, by way of conclusion draw this rule from it: to love two is grief, for by doing so one catches nothing. Rather hold to this lesson: one sweetheart, and no more.