Emblem 122

TranscriptionAI-generated

Siet Gijs den ouden knecht die hoort de peerden trappé, Die hoort de wagen gaen, die hoort de swepen klappé, Dies springt sijn hert om hoogh, en dat vã enckel vreugt, Om dat hy wort gewaer den handel sijner jeugt; Nu wou de stramme gast wel rijden aender heyden, En met een snellen keer den wagen omme-leyden, Hy wenscht te mogen zijn daer Kees met Aefjen speult, En daermen uytter borst op alle bruggen heult: Maer dat hem meest beweeght dat zijn de volle kannen, Ter plaetsen daer men plach den wagen uyt te spannen; In 't kort', het koomt hem voor wat hy te voren plach, En siet, de wil is daer, schoon hy niet meer en mach. Men vindter over al die in haer oude jaren Noch even zijn gemoet als sy te voren waren, Men siet dat hun de jeugt noch inde leden rijt, Al is haer kranck gestel verwonnen vanden tijt. Niet soo, vernieude ziel, maer laet u oude sonden, Oock eer dat u de tijdt de lusten heeft gebonden, Of isser niet geschiet, ten minsten mijdt het quaet Als u de swackheyt selfs tot beter seden raet; Een, wien de frisse jeugt noch krachten koomt te geven, Die moet geduerigh sien hoe wel te mogen leven, Maer die nu trager wort moet letten boven al Hoe dat hy sijnen tijdt met segen eynden sal.

TranslationAI-generated

Look, Gijs the old farmhand, he hears the horses trampling, he hears the wagon going, he hears the whips cracking; therefore his heart leaps up, and that from sheer joy, because he becomes aware of the doings of his youth. Now the stiff old fellow would gladly ride out over the heath, and with a quick turn swing the wagon around; he wishes he could be where Kees is sporting with Aefje, and where people sing out lustily on every bridge. But what moves him most are the full tankards, at the places where one used to unhitch the wagon. In short, everything he used to do comes back to him, and see, the will is there, though he can do it no more. Everywhere one finds people who in their old years are still of the very same mind as they were before; one sees that youth still rides in their limbs, although their feeble frame has been conquered by time. Not so, renewed soul, but leave your old sins, and that before time has bound up your desires; or, if that has not happened, at least avoid the evil when your very weakness advises you to better conduct. One to whom fresh youth still gives strength must constantly look to how he may live well; but he who now grows slower must above all consider how he shall end his time with a blessing.